Prawdopodobnie najlepszym wyjściem dla Europejczyka byłaby zmiana zwyczajów żywieniowych i całkowite przestawienie się na lokalne jedzenie. Jednakże gotowanie nigdy nie było moją mocną stroną, nie mam też na tyle czasu by przygotowywać chińskie posiłki, co jak mi się wydaje jest nieco bardziej skomplikowane niż przygotowanie kanapek. Dlatego na śniadania i często kolacje (jeśli nie jemy na mieście) staram się szukać europejskiego jedzenia lub jego odpowiedników. Pierwsze dni były dość trudne, Chińczycy znają pieczywo, ale prawie zawsze jest ono dla nas za słodkie. To co tutaj uchodzi za bułkę, u nas mogłoby się znaleźć w dziale ze słodyczami. Najłatwiej jest kupić warzywa. Ogórki, pomidory czy cebula są powszechnie znane i można je dostać w pierwszym napotkanym sklepiku z warzywami. Łatwo tu także o kapustę pekińską, nieco trudniej o białą rzodkiewkę. Podobnie owoce, wszędzie można dostać banany, mandarynki i pomarańcze. Są też miejscowe przysmaki jak mango w różnych odmianach, czy lichi. W większych sklepach spożywczych, których sporo jest wokół hotelu można kupić słodkie chińskie pieczywo, wodę stołową, napoje gazowane, jogurty, mleko i podstawowe artykuły chemiczne. Z tym, że nie udało mi się na przykład zdobyć na miejscu pianki do golenia, znalazłem ją dopiero w Tesco.

W większych sklepach jak Tesco trafiają się czasem europejskie (czyli niesłodzone) bagietki. Są jajka, żółte sery i wędliny, choć nieco inne i mniej smaczne niż w Europie. Najtrudniej tu o masło i margarynę, ale i to również można znaleźć w największych ze sklepów. W naszym Tesco nie znaleźliśmy, ale odkryliśmy już sklep gdzie można je nabyć. W Tesco jest też oczywiście masa lokalnego jedzenia, niespotykanego w Polsce. Kurze łapki pakowane w folię, jak u nas Polsce plastry żółtego sera, wielkie akwarium po brzegi wypełnione żywymi węgorzami czy ośmiornice.

W wyposażeniu hotelu brakowało kilku rzeczy, które dla Europejczyków są oczywiste w użyciu, oczywiście sztućców, ale także suszarki do naczyń. Z jakiegoś powodu w naszych kuchniach nie było też koszy na śmieci. Wszystko to można w miarę tanio kupić w wielkich supermarketach.

Niedawno znaleźliśmy supermarket Carrefour, w którym można dostać wszystko czego zabrakło nam w pobliskim Tesco. Jest tu spory wybór masła, margaryny i zachodniego pieczywa (znaczy bez dodatku cukru). Sklep zajmuje dwa podziemne poziomy jednego ze skrzydeł galerii Cloud Nine, tuż obok hotelu Renesans. To jedna stacja metra dalej, lub około 30 minut piechotą. Warto rozejrzeć się po galerii, zajmuje trzy budynki po 11 pięter w każdym.

Jeśli chodzi o ubrania trudno mi na razie coś konkretnego napisać. Żaden z nas nie zajmuje się tu jeszcze zakupami, jeśli nie musi, a do tej pory nie było większej potrzeby. Tylko Marek kupował sportowe buty, nie znalazł takich jakie chciał w Tesco, a udało mu się w lokalnym sklepie obok hotelu.

Niech nikogo z Was nie skusi perspektywa zakupów elektroniki tutaj. Może są miejsca gdzie jest tania, ale jeszcze takiego nie znaleźliśmy. W sklepie Best Buy z elektroniką było drożej niż w Polsce. Jeśli ktoś z Was jak Marek postanowi przyjechać bez komputera, a potem kupić tu na miejscu, niech doliczy sobie do ceny koszt angielskiego Windowsa (około 700 juanów). Lokalną kartę telefoniczną można kupić już za około 60 juanów. Krzysiek dostał ją w jakimś sklepiku w pobliżu hotelu. Jeśli ktoś zdecyduje się też na telefon, czeka go pewien wysiłek przy zmianie języka na angielski.

Tak naprawdę codziennie odkrywamy tu nowe rzeczy, żaden z nas nie myślał też jeszcze o zakupach które zrobimy przed powrotem do Polski. Pewnie więc będę miał na ten temat coś jeszcze do dodania później.