Przebywając w Szanghaju nie sposób uniknąć spotkania z ulicznymi sprzedawcami zegarków. Jest ich szczególnie dużo na turystycznych i handlowych ulicach miasta, jak Nanjing Lu czy Huaihai Lu. Sprzedają podróbki Roleksów, Omeg i zegarków innych renomowanych firm.

Sprzedaż podróbek jest nielegalna, dlatego handlarze nie pokazują się ze swoim towarem na ulicy. Zainteresowani prowadzeni są do ustronnego miejsca, gdzie mogą obejrzeć zegarki. W przypadku targów, takich jak Xinyang, podróbki ukrywane są zwykle pod ladą.

Pierwsza cena zaproponowana przez handlarza jest zawsze kosmiczna i ma się nijak do rzeczywistej wartości zegarka. Najbardziej pazerni potrafią rzucić cenę nawet powyżej 1000 juanów. Po targach zejść można do kilkudziesięciu RMB. Najtańszy zegarek o jakim słyszałem to taki kupiony przez znajomego za 20 RMB. Była to jednak wyjątkowo kiepska replika z atrapami zamiast niektórych tarcz i przycisków. Za trochę lepszy zegarek, taki który naprawdę wygląda jak markowe, zapłacić można 50-70 RMB.

Podróbki te jednak tylko dobrze wyglądają. Ze zdumieniem odkryłem niedawno pewien stary artykuł, opisujący rzekomą wysoką jakość chińskich replik:

Podobno sam Giorgio Armani, który w Szanghaju właśnie na targu przy Xing Yang kupił podróbkę zegarka swojej firmy, miał powiedzieć, że to świetna kopia (…) martwiło go to, że podróbka jest bardzo wysokiej klasy.

W rzeczywistości nie spotkałem się jeszcze z podróbką, która byłaby „wysokiej klasy”. Większość z nich już po kilku dniach zaczyna sprawiać kłopoty. Spośród zegarków, których historię znam (kupione przez znajomych), w jednym odpada tylna pokrywa, w innym popsuł się metalowy pasek, jeszcze inne bardzo łatwo zaparowują. Sam odkryłem kiedyś w zegarku, który już prawie że kupiłem, popsute pokrętło, które uniemożliwiało ustawienie godziny.