W niedzielę po południu wybraliśmy się wszyscy na Perłę Orientu, szanghajską wieżę telewizyjną. Bilet wstępu na wszystkie poziomy tarasów widokowych kosztował 150 RMB. Przed wejściem nasze plecaki zostały dokładnie prześwietlone. Ochroniarze zainteresowali się butelką wody należącą do Marka, ale ostatecznie mu ją zostawili. Moja cola w ogóle nie wzbudziła zainteresowania, może tylko płyny niekolorowe są podejrzane. Blisko pół godziny staliśmy w gigantycznej kolejce do windy, ale warto było. Z góry widać dokładnie zakola Huangpu oraz Suzhou, dzielnicę wieżowców na Pudongu i Bund. Już później okazało się, że na najwyższy poziom ("Space Module" na wysokości 350 m) wjeżdża się jeszcze drugą windą. Widok stamtąd jednak nie był dużo lepszy. Wręcz przeciwnie, ze względu na to że szyby na tym poziomie po części były różowe, po części zaś zabrudzone. Ze szczytu mieliśmy okazję podziwiać zachód słońca, dokładnie ponad miejscem gdzie Suzhou wpada do Huangpu. Moja galeria zdjęć z tej wyprawy znajduje się tutaj.

Dzisiaj natomiast tylko z Markiem zrobiliśmy sobie wycieczkę do Shanghai WFC, najwyższego obecnie wieżowca Szanghaju. Pojechaliśmy tam już po zmroku, aby zobaczyć miasto nocą. Bilet kosztował także 150 RMB. Również tutaj by dostać się do środka wieżowca zostaliśmy prześwietleni. W przeciwieństwie do Perły Orientu kasy znajdują się już wewnątrz, za bramkami. Tym razem, w dzień powszedni, nie było tłoku. Na górę wjechaliśmy niemal pustą windą. Sama winda była jak ze statku kosmicznego, bardzo szybka i w czasie jazdy rozświetlona błyskającymi światłami. Szanghaj w nocy wygląda jak morze świateł. W dole widać maleńkie z tej wysokości (474 m) statki. Jest stąd wspaniały widok na Perłę Orientu i sąsiedni wieżowiec Jin Mao Tower. Część posadzki górnego tarasu jest wyłożona szkłem, więc chodząc widzi się to co znajduje się poniżej, dolny taras, Jin Mao Tower i ulice miasta. Zdjęcia z tej wyprawy zamieściłem tutaj.