Wybrałem się dzisiaj na Plac Ludowy do słynnego Muzeum Szanghajskiego. Po dłuższej chwili błądzenia po placu i sąsiadującym z nim parku udało mi się znaleźć muzeum, po czym załamałem się ujrzawszy kolejkę do wejścia. Wyglądała na co najmniej pół godziny stania, w dodatku w pełnym słońcu. Zrezygnowałem więc z muzeum, a już po chwili sama pojawiła się okazja do zrobienia czegoś innego.

Nieopodal muzeum poznałem troje młodych Chińczyków, którzy przejechali do Szanghaju na krótki urlop. Powiedzieli mi, że także zrezygnowali z wizyty w muzeum z podobnego powodu, a wybierali się właśnie na ceremonialne parzenie herbaty, na które mnie zaprosili. Spędziłem w ich towarzystwie bardzo miłe kilka godzin rozmawiając o Chinach i Polsce, a także oczywiście przyglądając się przygotowaniu i degustując kolejne gatunki herbat.

Na początku posadzono mnie na honorowym miejscu i pozwolono wybrać liczbę herbat, które mieliśmy spróbować. Mogłem wybrać spośród liczb: 6, 9, 10 i 11. Każda z nich ma w Chinach swoją symbolikę. Wybrałem szczęśliwą szóstkę, ku uldze pozostałych, bo herbaty w takich miejscach są bardzo drogie. Patrzyłem następnie na proces parzenia sześciu różnych herbat. Z niektórymi z nich związane były chińskie legendy, które z różnym skutkiem usiłowano mi przetłumaczyć. Każda z herbat miała posiadać właściwości lecznicze. Odmienny był proces zaparzania każdej z odmian. Herbaty z dodatkiem kwiatów zaparzane były w niższej temperaturze, a inne we wrzątku. Napój podawany były w maleńkich filiżaneczkach. Pierwsze porcje zaparzonej herbaty używane były do rozgrzewania tych naczynek.

Najciekawsza była naturalnie słodka herbata z dodatkiem kwiatów róży. Inną ze względu na jej wygląd Chińczycy porównali do smoczego oka. Ostatni, najbardziej gorzki gatunek jeszcze do niedawna, jak mi powiedziano, nie był dostępny dla zwykłych ludzi. Mogły go pić tylko ważne osobistości, jak np. przewodniczący Mao. Jedna z dziewczyn powiedziała, że jej tata nie uwierzy, że piła tą herbatę, w dodatku w towarzystwie Europejczyka.

UPDATE: wygląda na to, że padłem ofiarą popularnego w Szanghaju oszustwa, o czym można przeczytać z komentarzach poniżej. Ostrzegam, więc przed grupami "studentów", którzy na Placu Ludowym zapraszają cudzoziemców na ceremonię parzenia herbaty.