Niedzielę spędziłem chodząc po targach staroci i sklepach z pamiątkami. Do wyjazdu pozostało mi trochę więcej niż pięć tygodni. Chciałem poszukać jakichś ciekawych drobiazgów, a jednocześnie mieć to już za sobą. Kupowanie pamiątek w Szanghaju może być ciężkim przeżyciem, o czym przekonałem się już poprzednio na targu Xinyang. Nie inaczej było tym razem.

Zaczęliśmy (bo wybrałem się z kolegą, który wyjeżdża wcześniej) od targu Fuyou. Zajmuje on czteropiętrowy budynek na Fangbang Lu, w pobliżu skrzyżowania z Henan Lu. Przed wejściem można jeszcze zajrzeć do sklepu z towarami za 2 juany, po przeciwnej stronie Fangbang. Choćby po to, żeby przekonać się ile naprawdę warte są towary, za które w innych sklepikach sprzedawcy żądają kilkadziesiąt.

Budynek targu Fuyou wypełniały ciasno upakowane stoiska. Korytarze i schody łączące piętra były nieprawdopodobnie brudne. Oryginalnych rzeczy nie było wiele, trochę starych książek, pocztówek i zwykłych rupieci. Królowały najwyraźniej seryjnie produkowane „antyki”. Figurki z udającego drewno tworzywa, mosiądz i różne skorupy. Niemal każdy w towarów można było dostać w wielu miejscach. Powtarzały się co kilka stoisk.

Większość z tego co było tam wystawione to tandeta. Niekiedy jednak tandeta pomysłowa, na przykład na jednym ze stoisk zauważyłem wazony pokryte muszlami, że niby wydobyto je z dna rzeki. Czasem zdarzały się perełki, ale w żaden sposób niewarte ceny proponowanej przez sprzedawców. A ta była wprost kosmiczna. Myślę że zdarzało się czasem, że podawano nam rzeczywistą wartość pomnożoną przez 50. Tak było na przykład na innym targu, na Dongtai Lu, gdzie za tandetny zegarek z Mao Zedongiem na rękę, który nie mógł być wart więcej niż kilka juanów (podróbki Roleksów można dostać już za 20-30) sprzedająca zażyczyła sobie 150 RMB.

Niestety wygląda na to, że oni naprawdę znajdują nabywców przy tych cenach. Nie za bardzo nawet chcieli się targować. Najwyraźniej oczekują, że potencjalny nabywca nie zejdzie poniżej połowy proponowanej ceny (czyli nadal wielokrotnie przepłaci). Wystarczy pewnie jeden taki i cała rodzina ma tygodniowy zarobek.

Na Dongtai Lu znajduje się drugi targ staroci. Na świeżym powietrzu, nie w budynku i znacznie spokojniejszy. Oprócz znanych nam już z Fuyou seryjnych „antyków”, było tu dużo pamiątek po komunizmie. Niewykluczone, że część z nich (nie zegarki – bo tych było od groma) jest autentyczna. Ceny chyba jeszcze bardziej kosmiczne niż w Fuyou.

Byliśmy jeszcze na targu przy Yu Yuan. Ceny jak wyżej, a ludzi tylu, że trudno przejść. Na koniec dnia wybrałem się już sam do sklepu z pamiątkami na Nanjing Lu, w pobliżu Bundu. Ceny były tam ustalone i choć wysokie, to w granicach normy. Kupiłem pewien drobiazg za 1/3 ceny, której na Yu Yuan podobno nie można już było obniżyć.

Pamiątek i „staroci” na targach w Szanghaju więcej szukać nie będę. Ładniejsze i ciekawsze drobiazgi, w tym także pamiątki, widywałem niekiedy w sklepikach przy stacjach metra.