Niedzielę spędziliśmy na zachód od Zachodniego Jeziora w Hangzhou. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od urwiska Feilai Feng. Znajdują się tam setki wykutych w skałach buddyjskich rzeźb. Pochodzą sprzed setek, a w niektórych przypadkach nawet tysiąca lat. Część z nich ulokowana jest w jaskiniach, które znajdują się u stóp wzgórza.

Następnie przeszliśmy do Świątyni Lingyin, według przewodnika, najświętszej w Hangzhou. Muszę przyznać, że robi spore wrażenie. Zajmuje ona kilka wielkich budowli położonych coraz wyżej na stokach wzgórza. Jeden z gmachów miał kształt swastyki, która jest w buddyzmie świętym symbolem. Niestety nie zrobiłem tam zbyt wielu zdjęć. Wewnątrz buddyjskich świątyń fotografowanie jest zakazane. Czasem nikt tego nie pilnuje (jak w koreańskiej świątyni muzeum – w której byliśmy w czasie poprzedniego pobytu w Hangzhou), a czasem udaje się coś zrobić ukradkiem. Na ogół jednak robienie zdjęć nie jest możliwe. Zakaz dotyczy samego wnętrza budowli sakralnej, swobodnie można robić zdjęcia na przykład na dziedzińcu świątyni.

W tej okolicy obejrzeliśmy jeszcze dwie mniejsze świątynie. Zatrzymaliśmy się na trochę dłużej w herbaciarni jednej z nich. Potem wspięliśmy się na jedno z wyższych wzgórz, z którego zjechaliśmy kolejką linową. Później zabraliśmy nasze rzeczy z hostelu i pojechaliśmy do centrum miasta, by kupić bilety powrotne na wieczór.

Wróciliśmy już w zupełnie inne miejsce, do pagody Liuhe nad rzeką Qiantang. Poza samą pagodą, obejrzeliśmy otaczający ją park, a w nim modele słynnych pagód z różnych części Chin. Tam także po raz pierwszy spotkaliśmy się ze zjawiskiem sztucznej kaczki. Później tego dnia, widzieliśmy to jeszcze kilka razy. Otóż Chińczycy ukrywają w pobliżu stawów głośniki z których dobywa się kacze kwakanie. Czasem jest to zrobione tak sprytnie, z dwoma głośnikami, że niby są dwie kaczki i sobie odpowiadają. Nawet się na to nabraliśmy za pierwszym razem. Choć nie na długo, wystarczyło trochę porozglądać się za tymi „kaczkami”.

Na koniec dnia przeszliśmy wzgórzami do Źródła Tygrysiego Snu. Trochę pobłądziliśmy po drodze i straciliśmy nadzieję, że tam dotrzemy. A jednak się udało, trafiliśmy idealnie we właściwe miejsce. Droga była bardzo wyczerpująca. Pokonaliśmy kilka razy podejścia tak na 200-300 metrów w pionie. I wszystko to po schodach. Łatwiej byłoby już chyba iść zwykłymi ścieżkami. W drodze mijaliśmy powszechne w okolicach Hangzhou plantacje herbaty. Do źródła dotarliśmy ścieżką od strony wzgórz, nie musieliśmy więc płacić za wejście. Zresztą było już po czasie, więc pewnie gdybyśmy dotarli tam do strony ulicy to by nas nie wpuścili. Samo źródło było trochę rozczarowujące. Wyglądało jak zabrudzony staw z rzeźbą tygrysa na brzegu. Z tego miejsca udaliśmy się jeszcze na pewien czas nad Zachodnie Jezioro, po czym złapaliśmy taksówkę na dworzec kolejowy i wróciliśmy do Szanghaju.

Galeria zdjęć z tego dnia znajduje się tutaj.