Popłynąłem dzisiaj na Makau. Rejs promem z Hongkongu trwa około godziny. Sporo czasu zajęło mi odnalezienie przystani na Kowloonie. Wbrew temu czego oczekiwałem nie znajduje się ona w tym samym miejscu co dla lokalnych promów. Zapytałem w informacji turystycznej i niczego nie zrozumiałem. Znowu. Nadal mam ogromne kłopoty z porozumiewaniem się z hongkońskimi Chińczykami. Wolę już chyba dogadywać się na migi z tymi z kontynentu. Ci z Hongkongu wytworzyli na bazie angielskiego jakieś własne narzecze, jeśli chodzi o wymowę, bardzo odległe od standardowego angielskiego.

Podróż do Makau, podobnie jak do Hongkongu, jest traktowana jako wyjazd za granicę, więc trochę czasu zajęły mi graniczne formalności. Ostatecznie na miejsce dotarłem około 11. Wypłaciłem z bankomatu trochę lokalnej waluty (pataca). Zupełnie niepotrzebnie, bo w użyciu były wszędzie hongkońskie dolary. Obydwie waluty są ze sobą związane na sztywno (kurs jeden do jednego).

Makau jest znacznie spokojniejsze od Hongkongu. Od dawna nie czułem się w żadnym miejscu tak dobrze jak tam. Jest trochę jak europejskie miasto, pełno w nim katolickich kościołów i budowli przypominających te z południa Europy. Oczywiście ma przy tym wiele chińskich akcentów. Przy każdym domu na przykład znajduje się niewielki ołtarzyk, w którym pali się trociczki. Znajduje się przy wejściu, albo na rogu budynku.

Symbolem miasta jest fasada zrujnowanej katedry św. Pawła. Kościół ten spłonął niegdyś w czasie tajfunu. Wokół niej ciągną się targowe uliczki. Handlarze częstują na ulicy swoim towarem. Można tu kupić między innymi pyszne ciasteczka.

Stare miasto jest niczym wielki labirynt. Ulice są wąskie i kręte, wznoszą się i opadają na zboczach wzgórz. Na szczęście w całym mieście pełno jest tabliczek wskazujących większe turystyczne atrakcje. Bez tej pomocy zgubiłbym się dzisiaj wielokrotnie.

Bliżej wybrzeży, na wschodzie półwyspu znajdują się kasyna. Makau to takie chińskie Las Vegas, kasyn jest tu co najmniej kilkanaście.

Do Hongkongu wróciłem wieczorem. W drodze powrotnej promem strasznie kołysało, część ludzi się pochorowała. Ja też nie czułem się najlepiej i z ulgą pożegnałem się z tą łodzią.

Moje zdjęcia z Makau można zobaczyć tutaj.