Dzisiejszy dzień rozpocząłem od spaceru po wybrzeżu Kowloonu, skąd widać było wyspę Hongkong. Rano na Kowloonie było dość spokojnie, tylko trochę turystów. Na wybrzeżu zaliczyłem spotkanie z hinduskim ściemniaczem-wróżbitą. Cała ich szajka zajmuje się tam nagabywaniem turystów.

Miasto jest wielonarodowe, najwięcej oczywiście jest Chińczyków, ale dość często spotyka się właśnie Hindusów oraz białych.

Z Kowloonu pojechałem kolejką miejską na wyspę Lantau. Znajduje się tam lotnisko i gigantyczny posąg Buddy, który odwiedziłem. Hongkong jest bardzo ładnie położony. Miasto rozciąga się na wzgórzach, tuż nad brzegiem morza. Niektóre z tych wzgórz są bardzo wysokie, ze szczytów spływają wodospady. Tak było na wyspie Lantau. Do posągu Buddy dotarłem kolejką linową.

Tego dnia zaliczyłem jeszcze krótką przejażdżkę piętrowym tramwajem na wyspie Hongkong, niestety wyjątkowo zatłoczonym, ale pewnie będę miał jeszcze okazję powtórzyć to w lepszych warunkach. Potem wjechałem na Szczyt Victorii. Kursuje tam specjalny tramwaj, który miejscami wjeżdża pod górę pod kątem 45 stopni. Żeby dostać się do tego tramwaju wystałem mnóstwo czasu w przeszło stumetrowej kolejce. Nigdy jeszcze nie stałem w takiej, ale rekord został pobity jeszcze tego samego dnia, gdy wracałem – kolejka była jeszcze dłuższa.

Ze szczytu Victorii rozciąga się wspaniały widok na miasto (na zdjęciu).

Jakie są moje wrażenia? To miasto jest niesamowicie intensywne. To chyba dlatego, że wszystko jest tu tak ściśnięte. Wyspy, morskie zatoki i krajobraz z wysokimi wzgórzami sprawiają, że trochę żałuję że spędziłem te 6 miesięcy w Szanghaju, a nie właśnie tutaj. Wszyscy mówią po angielsku, choć miejscowi Chińczycy mają taką wymowę, że czasem za nic nie mogę ich zrozumieć. Ciekawe są hongkońskie pieniądze. Bardzo zróżnicowane. Mam w portfelu pięć banknotów 20-dolarowych i każdy z nich jest zupełnie inny.

Zdjęcia z pierwszego dnia w Hong Kongu zamieściłem tutaj.