Na pewno warto było wybrać się przed wyjazdem do polskiego lekarza, który przepisał nam trochę leków na wypadek najbardziej pospolitych chorób. Mieliśmy to szczęście, że znaliśmy lekarza, który jeździł wcześniej do Chin, więc znał się na rzeczy. Chińczycy nie znają europejskich leków, mają własne odpowiedniki nieopisane po angielsku. Ze względu na barierę językową samodzielne zakupy w aptece są bardzo utrudnione. Przekonał się o tym niedawno Marek, który usiłował zdobyć jakiś lek na kłopoty żołądkowe. Udało się w końcu, ale dopiero z pomocą chińskiego kolegi. Mi potrzebne już były leki na przeziębienie. Mieliśmy tu kilka takich dni gdy na zewnątrz temperatura przekraczała 30 stopni, a wewnątrz, dzięki klimatyzacji, było bardzo chłodno.  To spowodowało, że się przeziębiłem. Przydatne, szczególnie w pierwszych tygodniach, mogą być leki przeciwbiegunkowe. Bardzo dobry jest Laremid, a na wypadek gdyby nie zadziałał warto wziąć też węgiel.

Koniecznie trzeba wyposażyć się w jakiegoś laptopa. Skype, GG i podobne programy, to najsensowniejszy sposób na utrzymanie kontaktu z rodziną i znajomymi, w kraju w którym roaming do Polski kosztuje około 10 złotych za minutę. Kupno laptopa na miejscu, o czym już pisałem, wcale nie jest tanie czy łatwe. Warto zabrać ze sobą dodatkowy telefon komórkowy ze zdjętym simlockiem, do użycia z chińskimi kartami. Bez tego było nam w pierwszych dniach ciężko, gdy umawialiśmy się gdzieś na mieście. Najtańsza komórka Motoroli, jaką udało mi się tu znaleźć, kosztowała 200 juanów. Chciałem kupić sobie Haiera, czyli telefon miejscowej marki, której sprzęt spotykamy na każdym kroku, ale niestety wszystkie ich aparaty były z wyższej półki. Nie znalazłem żadnego taniego modelu.

Nie warto zabierać do Chin kosmetyków czy innej chemii. Wszystko tu jest i jest w miarę rozpoznawalne. Może tylko tyle, żeby wystarczyło na pierwsze kilka dni, dopóki nie uda się znaleźć większego sklepu. Również wybór ubrań jest tutaj ogromny. Nie porównywałem dokładniej cen z tymi w Polsce, ale nie wydaje mi się, żeby było drożej.

Nie warto było zabierać przejściówki do gniazdek elektrycznych. Na miejscu spotykane są dwa standardy. W pierwszym wtyczka ma trzy bolce ustawione względem siebie pod kątem. Wciśnięty środkowy bolec powoduje, że odblokowują się pozostałe dwa. Przejściówkę do takiego gniazdka przywiozłem z Polski i ona nie zadziałała. Drugi standard przypomina polski, z tym że bolce są płaskie i umieszczone bliżej siebie. Gniazdka elektryczne są zwykle podwójne, to jest obsługują obydwa standardy. Wszystkie gniazdka elektryczne w naszym biurze, hotelu, a nawet hostelu w Yangshuo, były ponadto przystosowane by włożyć do nich europejską wtyczkę, w te otwory na drugi standard.