Chińskie piwa są całkiem niezłe, choć na ogół słabsze od naszych. Jasne mają zwykle po około 4%. Znacznie mocniejsze są piwa ciemne. Najbardziej znanym chińskim browarem jest Tsingtao, który produkuje piwa w kilku odmianach. Chińskie piwo kosztuje około 4-5 RMB. W większych sklepach można też dostać piwa europejskie, są one jednak bardzo drogie. Polskich browarów nie znalazłem tu nigdzie.

Lakier do picia, jak przezwaliśmy najtańsze chińskie wódki, można dostać już w cenie 7 RMB za pół litra. Jego niezwykły bukiet zapachów i niepowtarzalny smak, przywodzący na myśl zakłady chemiczne, zachwyciłby każdego smakosza denaturatu. Wszyscy pozostali powinni trzymać się od tych napojów z daleka. Jeden łyk na długo potrafi popsuć smak, czuje się potem to ohydztwo we wszystkim. Jeśli jednak znajdzie się ktoś, komu zapach lakieru, czy może rozpuszczalnika (zdania były podzielone) nie przeszkadza, to będzie mógł wybierać spośród wielu odmian. Część z nich dostępna jest w plastikowych pojemnikach.

Brandy może być sensowną alternatywą dla większości chińskich wódek. W cenie 30-40 RMB otrzymuje się napój o całkiem przyjemnym smaku i mocy 35-40%. Jednak nawet brandy moim zdaniem nie dorównuje wódce z bambusa. Tak jak tania chińska wódka była najgorszą rzeczą jakiej kiedykolwiek próbowałem, tak bambusówka była jedną z tych lepszych. Wódki te można rozpoznać po liściach bambusa narysowanych na etykietach. Są mocne (do 45%) i mają przyjemny zapach i smak. Cena to zależnie od gatunku od 40 do 80 RMB.

Maotai to z kolei sztandarowy chiński alkohol. Wódki te mają od 40 do 60% i bywają bardzo drogie (nawet kilkaset RMB), przy czym najdroższe są te mocniejsze odmiany. Ze względu na cenę próbowaliśmy tylko jednej ze słabszych odmian. Była dobra, ale nie dorównywała bambusówce, którą piliśmy wcześniej. Niewykluczone, że wrażenie byłoby inne po spróbowaniu jednej z droższych odmian.

Wina ryżowe można dostać w cenie kilkunastu RMB. Mają po 10-15% i specyficzny gorzki smak. Moim zdaniem są całkiem niezłe. Lepiej natomiast nie próbować pokrewnego im napoju, sprzedawanego w słoikach, wypełnionych po części sfermentowanym ryżem. Ja nie próbowałem, ale jeden z chłopaków pochorował się po tym. W sklepach można też dostać prawdziwe wina (znaczy z winogron). Miejscowe gatunki nie dorównują jednak europejskim.